บทที่ 158 คุณเป็นห่วงเธอมาก

ภาณุเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

บรรยากาศอันอึดอัดกดดันก็พลอยจางหายตามไปด้วย

เส้นประสาทที่ตึงเครียดของอรวรรณค่อยๆ คลายตัวลง จนแทบไม่มีแรงคิดอะไรอีกแล้ว

"ขอบคุณนะคะ"

เธอกล่าวขอบคุณธงชัย

ธงชัยหันกลับมา ทำท่าเหมือนมองไม่ชัด ก้าวเข้ามาใกล้อีกสองสามก้าว สายตากวาดขึ้นลงอย่างพินิจพิเคราะห์

"ไม่นึกเลยนะ คุณอรวรรณก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ